โก๋สิจ๊ะ ที่ท่านต้องการ

เป็นอย่างไรบ้างครับ อดีตของผมสนุกมั๊ย...

ตอนนี้ผมจะพาทุกคนกลับมาสู่โลกแห่งความจริงกันเสียทีนะครับ
จินตนาการว่ากำลังเดินผ่านป่าหมอกที่อยู่ตรงกลางระหว่างอดีตกับปัจจุบันละกัน...
มันดูอึมครึมดีไปอีกแบบ...

เวลาที่เราย้อนนึกถึงอดีต แล้วดีดกลับมาอยู่กับปัจจุบัน
เคยรู้สึกถึงช่วงเวลาสั้นๆ ที่อยู่ตรงกลาง ระหว่างนั้นไหมครับ...

ทางพุทธเขาเรียกว่าภวังค์...

คือการวูบไปของจิต
เหมือนการนึกสีเขียว แล้วเปลี่ยนไปนึกถึงสีแดง
ช่วงที่ไม่ใช่สีเขียว และสีแดง นั่นแหละครับ เรียกว่าภวังค์ของจิต

ลองฝึกดูภวังค์ของตัวเองสิครับ สนุกนะครับ เพราะมันเร็วมาก
และคนส่วนใหญ่ก็ไม่เคยสังเกตเห็นมันด้วย
ทั้งๆ ที่มีมีอยู่จริงๆ... รู้สึกได้จริงๆ...

กลับมาเรื่องของเรา...

ผมพานอกเรื่อง ย้อนอดีตไป 2 เอนทรี่...
เบื่อกันหรือเปล่าครับ...

ผมไม่ค่อยจะทราบว่าแต่ละท่านคาดหวังอะไรจากที่แห่งนี้นะครับ
อยากเห็นอะไร อยากรู้อะไร หรือว่าไม่อยากรู้อะไร

เหมือนเวลาเข้า blog ของคนบางคน ก็จะมีความคาดหวังก่อนจะ click ต่างๆกัน
เช่นบล็อกคนภู ก็คาดหวังว่าจะได้ดูการ์ตูนวาดเองสนุกๆ
หรือบล็อกคุณบิ๊ค ก็คาดหวังว่าจะได้ดูการ์ตูนไข่กวน เป็นต้น...
(แค่ยกตัวอย่างเอาความคิดแรกน่ะครับ... จริงๆ อาจจะมีมากกว่านี้ แต่มันมาทีหลัง...)

บางทีการมี feedback ก็เป็นเรื่องที่ดีสุดๆ ของการทำ blog นี่ล่ะมังครับ....

ตอนนี้เอาฝากไปคิดแค่นี้ก่อนดีกว่าครับ
แล้วจะมาเล่าอะไรนิดหน่อยตอนเย็นๆ...

อ่านจบซักที...

จริงๆ ก็อ่านจบมาสองวันแล้วแหละ...
แต่ว่าแวะมาบอกเรียกน้ำย่อยก่อน...

เพราะพรุ่งนี้จะมีการ Spoil เรื่องทั้งหมด
สรุปหัวข้อ และวิจารณ์นวนิยายเรื่องนี้ในแบบที่ผมเป็น...

ใครยังไม่ได้อ่าน แล้วกลัวว่าจะเสียอรรถรส
รีบอ่านให้จบภายใน 12 ชม. นะครับ...

หรือว่าจริงๆ แล้วผมอ่านจบเป็นคนสุดท้ายในที่นี้กันแน่...
นิยายเขาออกมาตั้งปีแล้ว...

หรือว่าจะไม่ Spoil ดี...
เอาแค่สรุปก็พอมั๊ง.... แล้วมันจะต่างจาก Spoil ตรงไหนเนี่ย...

ปล. รู้สึกเหมือนมายืนตะโกนกลางสนามหลวงเลยแฮะ... มีใครได้ยินบ้างมั๊ยยยย ย ย ย ย ย ย.... T_T

หันไปทางไหนก็มีแต่คนสนใจ แดจังกึม...

เข้าใจนะว่าเขากำลังดัง...

โบราณว่าน้ำเชี่ยวก็อย่าเอาเรือไปขวาง...

เอานี่ไปละกัน...

http://daejanggeum.blogsome.com/

http://search.pantip.com/cgi-bin/ss?query=%E1%B4%A8%D1%A7%A1%D6%C1&sourceid=mozilla-search

http://www.google.co.th/search?q=%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B6%E0%B8%A1&sourceid=mozilla-search&start=0&start=0&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox&rls=org.mozilla:th-TH:unofficial

อ่านกันให้เบื่อเลยนะ...

เบื่อแล้วกลับมาหาทางนี้บ้างล่ะ...

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... ถ้าทำให้กระเทยหมดโลกไม่ได้ ก็จงกลายเป็นกระเทยไปซะด้วยเลย...

ปล. ผมก็ชอบดูนะ... สนุกอ่ะ... นางเอกแก่กว่าผมอีก...

ไปวิ่งเล่นแถว pantip.com มา...

ไปได้ของดีมาอีกแล้ว...

เพลงประกอบละครแดจังกึม ฉบับที่ไปฉายไต้หวัน (ในกระทู้บอกมานะ...)

เพราะดีจัง..

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A3850706/A3850706.html

ความหมายของภาษาจีนกลาง เวอร์ไต้หวันทำเนื้อร้องขึ้นมาเองนะค่ะ

ชื่อเพลง "หวาวา" แปลว่า "เด็กน้อย"

เมื่อหมอกลงเด็กน้อยกำลังร้องไห้
คิดถึงพ่อคิดถึงแม่อยากกลับบ้านเหลือเกิน
เมื่อหมอกลงท้องฟ้าพลันมืดลง
ดวงดาวเริ่มส่องแสงแต่ในใจกลับสับสนตกใจไร้ทิศทางไป
มืดแล้วมืดแล้วหนอจะมีใครที่สามารถให้แรงกำลังฉันได้
หนทางที่ยาวนานความรักที่ยาวไกลนำฉันกลับบ้าน

ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัว เด็กน้อยของฉัน
ดอกไม้ 1 ดอก เม็ดทราย 1 เม็ดแค่เพียงขอบฟ้า
ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัว รีบเติบโตขึ้นเร็วๆ
รอคอยแสงสว่างจากดวงอาทิตย์นำพาความหวังมาให้

หมอกจางหายแล้ว เด็กน้อยยิ้มร่า
ฟังพ่อแม่ร้องเพลงเล่านิทาน
หมอกจางหายแล้วท้องฟ้าพลันสว่างไสว
มองเห็นแสงอาทิตย์ก็มีความหวัง

มืดแล้ว มืดแล้ว ใครหนอจะนำแรงกำลังมาให้ฉัน
หนทางที่ยาวไกลความรักที่ยาวนานนำฉันกลับสู่บ้าน
มืดแล้ว มืดแล้ว ใครหนอจะนำแรงกำลังมาให้ฉัน
หนทางที่ยาวไกลความรักที่ยาวนานนำพวกเรากลับสู่บ้าน

จบแล้วค่ะ สำนวนอาจไม่สละสลวยเพราะแปลเองแบบตรงตัว ยังงัยก็ไปขัดเกลาอีกรอบน๊า

จากคุณ : เซียง ๆ - [ 2 พ.ย. 48 15:48:05 ]

โหลดที่นี่ครับ http://gdys.cn/download/ld961.mp3

อันนี้ ความหมาย version เกาหลี
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A3872609/A3872609.html

อันนี้ไม่เกี่ยว แถม...
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A3856789/A3856789.html

ช่วงนี้เลยเปิดฟังบ่อยๆ เพราะจังเลย เสียงก็หวาน ทำนองก็เพราะ...

ทำไมน๊อ ผมถึงชอบเพลงจีน...
อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะผมเป็นพวกลูกครึ่งจีน....

เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย.. -_-"

ปล. อย่าหาว่าผมบ้าแดจังกึมนะ... แค่ชอบเฉยๆ... เดี๋ยวมีเคือง...

ใครได้ไปลอยกระทิง... เอ๊ย..กระทงเมื่อคืนกันบ้างครับ...

ตัวผมเองไม่ได้ไปหรอกครับ...

ขนาดว่ามีลอยอยู่แถวบ้านตัวเองแท้ๆ ยังไม่อยากจะไปเลยครับ...
ดันมาชนวันทำงาน ขี้เกียจออกจากบ้าน...

และก็คิดถูกอีกต่างหาก... เพราะฝนดันตก...

เมื่อคืนซักสามทุ่มกว่าๆ แถวบ้านผมตกแบบฝนไล่ช้างเลยครับ
อย่างแรง... ถึงมีร่มก็เปียกแน่ๆ...

คิดแล้วก็เห็นใจคนที่ออกมาค้าขายเมื่อคืนเหมือนกัน
สงสัยจะขาดทุนป่นปี้...
เล่นมาตกตอนกำลัง peak ของค่ำคืน... คนก็หนีหมดสิครับ...

ทำไงได้ มันเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ...

แวะมาทัก ให้กลับไปอ่านตอนเก่าก่อน เรื่องดอกไม้ไฟที่หายไป...
เพราะว่ามันก็เขียนถึงคืนที่ผ่านมานั่นแหละครับ...

เดี๋ยวเย็นๆ จะกลับมาพร้อมเรื่องใหม่...
ขอตัดสินใจก่อน ว่าจะลงเรื่องไหน... เตรียมไว้สิบกว่าเรื่องแล้ว...