Lets-Thinks

ตู้เอทีเอ็ม...

posted on 04 Nov 2009 21:26 by kohsija  in Lets-Thinks

ตู้ ATM ตู้แรกในประเทศไทย เป็นของธนาคารไทยพาณิชย์ (อ้างอิง)

แต่ก่อน สมัยที่เริ่มมี ATM ใหม่ๆ ตอนนั้นผมยังเด็กมาก (แหงล่ะ)
จำได้ลางๆ ว่าการที่สามารถกดเงินออกมาจากตู้ที่ไม่มีคนได้เนี่ย มันสุดยอดมาก...

ผมจำไม่ได้แล้วว่าโมเดลการสร้างรายได้ของตู้ ATM แต่ก่อนมันเป็นแบบไหน
รู้แต่ว่า ตู้ ATM ที่ปากซอยบ้านผมโดนยกไปแล้ว...

...

เรื่องมีอยู่ว่า วันดีคืนดี ก็มีตู้ ATM ของธนาคาร K (ขอปิดบังชื่อ...)
มาตั้งอยู่ที่ใต้ตึกคอนโดมิเนียมที่อยู่ปากซอย

ชาวประชาในซอยต่างได้ใช้ประโยชน์จากตู้นี้
และคนแถวนี้ก็ใช้บริการของธนาคารนี้กันทั้งนั้น

เพราะเป็นธนาคารที่มีสาขาใหญ่อยู่ตรงนี้มาหลายปีมาก
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน รู้แต่ว่าจำความได้พ่อผมก็ฝากเงินกับสาขานี้แล้ว

จึงไม่ต้องพูดถึงว่าคนที่ทำงานแถวนี้ส่วนใหญ่ ก็ใช้ของธนาคารนี้ทั้งนั้น...

และเมื่อไม่นานมานี้... ตู้ ATM ตู้นี้ ก็โดนยกออกไป
เท่าที่สอบถาม ก็ได้รับคำตอบแบบบอกกันปากต่อปากว่า

เขาว่า เป็นเพราะตู้นี้มีแต่คนที่ใช้บัตรของธนาคารเดียวกับตู้มากด
ทำให้ไม่เกิดรายได้จากค่าธรรมเนียม ที่เกิดจากการกดต่างธนาคาร

และเมื่อมันไม่ก่อให้เกิดรายได้ค่าธรรมเนียม ตู้นี้มันก็เลยอยู่ไม่ได้นั่นเอง
จำต้องย้ายไปอยู่ในที่ที่คนต่างธนาคารอยู่กันมากต่อไป

...

มาคิดดูก็เลยเข้าใจ ว่าตู้ ATM ที่ตั้งมากมาย
อาจจะไม่ได้อยากให้ผู้ใช้บริการของธนาคารนั้นๆ สะดวกขึ้นก็ได้

หากแต่ตั้งดักไว้เหมือนโคมดักแมลง รอให้ยุงบินเข้าไปกดใช้บริการ
เพื่อจะได้เก็บค่าธรรมเนียม 10 บาทบ้าง 25 บาทบ้าง 50 บาทบ้าง ว่าไป...

...

เคยได้ยินวลีว่า "ในเมื่อเราเสียค่าติดตั้งเสาสัญญาณเท่ากัน
ทำไมเราจึงต้องคิดค่าโทรทางไกลจากมือถือตามระยะทาง"

สงสัยว่า กรณีเทียบเคียงดังกล่าว คงจะใช้ไม่ได้กับระบบตู้ ATM ละมัง

ต่างธนาคารยังพอทำใจ แต่ต่างเขตบริการนี่มันอะไร? บ้าบอ -*-

ลอยกระทง ปี 52 นี้... [poll]

posted on 29 Oct 2009 12:43 by kohsija  in Lets-Thinks

ทำดี...

posted on 30 Sep 2009 23:33 by kohsija  in Lets-Thinks

หลายครั้ง ผมมักถามตัวเองว่า "ความดี" มันมีที่สิ้นสุดไหม...

หลายครั้ง ที่ผมพยายามทำดี
ซึ่งกว่าที่ความดีจะพิสูจน์ตัวเอง มันมักจะนาน "มาก"

ซึ่งนั่นทำให้ คนที่ทำความดีหลายคน "เหนื่อย" และ "ท้อ"

ไม่เหมือนการทำความชั่ว ซึ่งง่าย จบง่าย ได้ผลเร็วกว่ามาก

ตีหัวคน หัวแตก จบแล้วหนึ่งความชั่ว
เผาบ้าน เผาจนเหลือแต่ตอ จบแล้วหนึ่งความชั่ว
ปล้นบ้านคนอื่น ปล้นได้เงิน ฆ่าเจ้าของบ้านทิ้ง จบแล้วหนึ่งความชั่ว

ทำง่าย เห็นผลเร็วเหลือเกิน...

ในขณะที่ถ้าจะทำความดี เพื่อให้จบ มันช่างยาวนาน

ช่วยคนแก่ข้ามถนน กว่าจะทำให้คนแก่เชื่อว่าเราไม่ใช่โจร
กว่าจะจับแขนค่อยๆ ก้าวข้ามถนน ไหนจะต้องหลบสายตาคนขับรถที่มองด่าในใจ
ไหนจะต้องระวังไม่ให้สะดุดขอบทางเท้าล้มอีก

ระหว่างทางนั้น จะแกล้งทำเฉยๆแต่แรกก็ได้
ระหว่างจูง จะหมดอารมณ์ปล่อยแกเดินต่อไปเองกลางทางก็ได้
จูงแล้วช้าไม่ทันใจ แกล้งถีบให้รถทับไปเสียก็ได้
จูงถึงทางเท้าอีกด้านแล้ว ปล่อยแกสะดุดล้มแล้วหัวเราะฮากลิ้งก็ได้

เห็นไหม กว่าจะทำความดีสำเร็จหนึ่งอย่าง
นอกจากจะนานแล้ว ยังมีเรื่องชั่วๆคอยมายั่วระหว่างทางให้เพียบ

คนดีถึงท้อ คนดีถึงมักคิดว่าทำไปทำไม ฉันโง่หรือเปล่า...

แต่ในเมื่อเราคิดจะทำความดีแล้วนี่
มันก็คงไม่ต่างกับการทำอะไรอีกหลายๆ อย่างในชีวิตหรอกมัง
ที่มันต้องอาศัยเวลาอันยาวนาน มากบ้างน้อยบ้างทั้งนั้น...

โดยเฉพาะการทำให้ความดี พิสูจน์ตัวเองได้แม้ตัวเราจะจากโลกนี้ไปแล้ว
ให้คนที่คิดถึงเราภายหลัง นึกถึงเรา พร้อมด้วยคำว่า "ดี" นี่แหละ ยากที่สุด

ผมไม่รู้เหมือนกัน ว่า "ความดี" ที่ว่า จะต้องการเวลาพิสูจน์ตัวเองอีกนานแค่ไหน

แต่ผมก็จะลองโง่ทำมันต่อไป

ก็ผมมันโง่นี่นะ... จะคิดมากไปทำไม...

เมื่อเราโตขึ้น...

posted on 19 Sep 2009 13:49 by kohsija  in Lets-Thinks

ผมเคยสงสัยว่าทำไม ยิ่งโตขึ้น เรายิ่งออกกำลังกายน้อยลง

จากวันเวลาที่เราเป็นเด็ก เรามีเพื่อน เราวิ่งเล่นทั้งวัน
เราตื่นมาก็เล่น กิน อาบน้ำ เล่น กิน เล่น อาบน้ำ เล่น กิน เล่น นอน...

ทั้งวันเราใช้พลังงานมากมายไปกับการเคลื่อนไหวและเล่น

...

แต่พอเราโตขึ้น เราเล่นน้อยลง นั่งเฉยๆ มากขึ้น
เรานั่งเรียนหนังสือ ได้เล่นแค่ช่วงเช้านิดหน่อย เที่ยงนิดหน่อย เย็นนิดหน่อย...

...

พอเราเข้ามหาวิทยาลัย เรายิ่งเล่นน้อยลงอีก
เรานั่งรถ เรานั่งเรียน เรานั่งคุย เรานั่งอ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง...

...

สุดท้ายเราทำงาน คำว่าเล่น ก็แทบกลายเป็นบาปที่ 8 ของชีวิต

เราถูกล้างสมองว่าเล่นคือสิ่งชั่วร้าย เราไม่เล่น เราจริงจัง
เรานั่งทำงาน เรานั่งกิน เรานั่งทำงาน เรานั่งประชุม...

กลับถึงบ้าน นั่งดูทีวี นอน...

...

ยิ่งเราโตขึ้น พื้นที่สำหรับการเล่นของเรายิ่งน้อยลง ทั้งทางกายภาพและสังคม

ตอนเด็ก ห้องเดิมๆ เราวิ่งเล่นกับเพื่อนได้หลายก้าว
แต่พอเราโตขึ้น ห้องเดิมๆ แค่เราลงนอน ก็ไม่มีที่ให้กลิ้งแล้ว...

ตอนเด็ก หน้าบ้านเดิมๆ เราปั่นจักรยานรอบหมู่บ้าน ไปซอยข้างๆ
แต่พอเราโตขึ้น แค่เดินไปคุยกับข้างบ้าน เรายังไม่อยากทำ...

...

อะไรที่เปลี่ยนไป... ร่างกาย หรือจิตใจ หรือทั้งสองอย่าง...

เราโตขึ้น เพื่อเหงาและอ่อนแอลงหรือ?

...

อยากวิ่งเล่นอีก... อยากตีลังกา... อยากปีนต้นไม้...

...

ถ้าใครเห็นชายตัวใหญ่ๆ แก่ๆ ตีลังกาปีนต้นไม้

ก็อย่าไปคิดว่าเขาบ้านะครับ... เขาแค่อยากเล่น...

จะเข้าไปเล่นกับเขาบ้างก็ได้นะครับ... เขาคงไม่ว่าอะไร...

คิดยังไงกับผม?... [poll]

posted on 09 Sep 2009 13:47 by kohsija  in Lets-Thinks

See results: http://twtpoll.com/r/27zxo4

...

ถามกันดื้อๆ ตามประสาคนชอบรู้อะไรตรงๆ จริงๆ...

ทั้งคุณที่เจอผมทาง blog และ twitter
ถ้าเจอทางอื่น จะมา comment ให้ฟังบ้างก็จะขอขอบคุณ...

เพราะผมยังเชื่อเสมอว่า
เราไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอย่างไรจริงๆ หรอก จนกว่าจะถามคนอื่นบ้าง...

นายกสอบผ่านมั๊ย?... [poll]

posted on 14 Apr 2009 17:56 by kohsija  in Lets-Thinks

งงเล็กน้อย แต่จากรูปการณ์แล้ว น่าจะจบ

ไม่รู้ว่าจะเกิดสงครามกองโจรอะไรอีกหรือเปล่า
รู้แต่ว่า งานนี้ไม่ยืดเยื้ออย่างที่คิด

และไม่มีอาการดัดจริตออกสื่อมากอย่างที่เคย

ก็เลยเอามาถามว่า จากเหตุสงกรานต์แดงเดือดที่ผ่านมา
คุณคิดว่ารัฐบาลของนายกอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
สอบผ่านในการจัดการเหตุวุ่นวายครั้งนี้หรือไม่

poll result http://twtpoll.com/r/tpuhsf

น้ำตา?... [news]

posted on 03 Apr 2009 10:09 by kohsija  in Lets-Thinks, news

ที่ห้างเซ็นทรัลพระราม 2 เมื่อค่ำวันที่ 2 เม.ย. พลอยลิตเติ้ลว้อยซ์ได้มาปรากฏตัวในงานภายในห้าง โดยควงป๊อบ-ทศพล สมิงวรรณ แฟนหนุ่มมาด้วย และยอมเปิดปากพูดถึงเรื่องราวทั้งหมดว่า เป็นความผิดที่ใช้อารมณ์ เป็นที่ตั้ง ถ้าไม่โมโหคงไม่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ไม่ขอชี้แจงสาเหตุว่าเรื่องทั้งหมดเป็นอย่างไร เพราะจะเป็นเหมือนการทะเลาะกันไปมา เรื่องคงไม่จบ ตอนนี้อยากให้เรื่องจบเร็วที่สุด

http://www.thairath.co.th/offline.php?section=hotnews&content=131056

...

ที่ยกข่าวนี้ เพราะว่ามันเป็นข่าวของวันนี้
และก่อนหน้านี้ ก็น่าจะจำกันได้ว่ามีฉากแบบนี้บนโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ เว็บ ฯลฯ

เพียงแต่ต่างกรรมต่างวาระ ต่างเจ้าทุกข์
ไม่ว่าจะเรืองที่ผิดเอง หรือสังคมตราหน้าว่าผิด

ผมก็แค่ไม่เข้าใจว่า ทำไมถึงทำเป็น "สูตร" แบบนี้

คือเกิดอะไรขึ้น ก็มีนักข่าวรุมสัมภาษณ์ กดดัน
จนคนที่ให้สัมภาษณ์ น้ำตาแตก จะได้ถ่ายเอามาออกสื่อ

เรื่องที่ถูก ทำไมต้องร้องไห้

เรื่องที่ผิด ทำไมไม่คิดก่อนทำ

เรื่องที่ถาม ทำไมถึงต้องรุมถามไร้มารยาทขนาดนั้น

...

เบื่อสารขัณฑ์...



eXTReMe Tracker