โก๋สิจ๊ะ ที่ท่านต้องการ

แก่ซะแล้ว ลุงโก๋

เดี๋ยวนี้เริ่มตามความคิดคนรุ่นใหม่ไม่ทันจริง ๆ



เฮ้อ...แก่เหมือนกันเรา

เอิ๊ก ๆ

มันไม่ได้เป็นซะอย่างงั้นหรอกนะครับ การที่เราเป็นปัจเจกมากขึ้นเพราะว่า เราได้เลือกแล้วว่าเราจะทำตัวอย่างงั้น เพราะคนที่ออกไปสังสรรค์และพบปะเพื่อนฝูงอยู่ตลอดเวลาเป็นประจำก็เห็นมีอยู่ทั่วไปเป็นเรื่องปกติครับ ผมก็เป็นคนหนึ่งที่เลือกที่จะอยู่กับตัวเองให้มากไว้ และ เรื่องของการเรียนรู้นั้นมันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับปริมาณคนที่อยู่ด้วยหรือว่าคุยด้วยหรอกนะครับ แท้ที่จริงแล้ว มันอยู่ที่ \"คุณภาพ\" ของกลุ่มสังคม ไม่ว่าจะเป็น online หรือ offline ก็ตามที

ถ้าหากว่าลองนึกย้อนกลับไปในวัยเด็กแท้ที่จริงแล้ว เรามีคนที่ต้องการสอนมากกว่าตอนที่เราโตแล้วเท่านั้นเอง เพราะ การไม่ได้อยู่ในสภาพของห้องเรียนที่เป้าหมายเพื่อที่จะเรียนรู้หรือสอนกันโดยตรง แต่ เมื่อโตแล้วเราอยู่สภาพแวดล้อม ที่เรียนรู้ได้ด้วยตัวเองอย่างไม่มีขอบเขตจำกัดต่างหาก เพราะถือว่าการเรียนรู้แบบปรุงเสร็จมาให้แล้วนั้นได้หมดยุคไปแล้ว การเรียนรู้ด้วยตนเองต่างหากกลับเป็นทักษะที่โดนพัฒนามาตลอดชีวิต ถึงแม้ในวัยเด็กก็ตามกลับต้องมาการบ้าน และต้องมีแบบฝึกหัด มีการทำรายงาน และงานอื่นๆที่ไม่ได้มีคนบอก 100% ในทุกอย่างว่า คุณจะต้องทำอะไร แต่เมื่อกลับไปส่งเพื่อ \"ตรวจ\" จะมีคนบอกว่า ที่ควรทำนั้นเป็นอย่างไรนั่นเอง

เพราะฉะนั้นแล้วตอนนี้เราอาจจะแค่ \"ขาดคนบอกว่ามันถูกต้องหรือไม่\" เท่านั้นเอง และต้องบอกก่อนว่า เมื่อโจทย์ของการมีชีวิตอยู่มันกว้างออกไปมากๆ ก็จะทำให้ \"คำตอบว่าถูกหรือผิด\" มันแยกแยะได้ไม่อย่างเด็ดขาดครับ

และทั้งหมดก็เป็นเหตุผลว่า ทำไมเราจะรู้สึกว่าเราเรียนรู้ได้น้อยลง แค่ว่ามันไม่ได้สำเร็จรูปมาเท่านั้นเอง และ การยกตัวอย่างว่าคนรุ่นก่อนไม่ได้เรียนรู้เรื่องราวปัจจุบันได้ดีเหมือนกับคนยุคใหม่นั้น อาจจะเป็นข้อกล่าวอ้างที่ดูเหมือนจะเกินจริงไปหน่อย เพราะ ถ้าหากว่าเค้าเหล่านั้นตั้งใจที่จะเรียนรู้แล้ว ก็ย่อมที่จะเรียนรู้ได้ไม่ว่าเรื่องใดๆ อย่างที่คุณอาจจะจะเคยได้ยินว่า \"การเรียนรู้ไม่มีวันหมดมันต้องเรียนรู้ไปตลอดชีวิตนั่นน่ะหละ !\"

#2 เป็นมุมมองที่น่าสนใจครับ คุณ rackmanager ขอบคุณที่นำเสนอ :)

แต่คนแก่(ส่วนใหญ่)มีประสบการณ์ที่ไม่อาจเรียนรู้ได้ในเวลาอันสั้นนะเออ

ผมว่าคนละด้านครับ เราฉลาดอย่างหนึ่ง ในขณะที่เด็กรุ่นต่อไปจะฉลาดอีกอย่างหนึ่ง

ถึงต้องมีการพูดคุยแลกเปลี่ยนกันระหว่างรุ่น เพื่อผสานมันเข้าด้วยกันครับ

ยิ่งเรียนยิ่งรุ้สึกแก่ลงมากครับ = ="

เห็นด้วยค่ะ

น่าจะมีไทม์แมชชีน ย้อนเวลาหาอดีตได้

อยากกลับไปหาวันเวลาตอนไร้เดียงสา

ชอบที่คุณโก๋เขียน และมุมมองของคุณRackmanager เขียนนะคะ
เด็กเดี๋ยวนี้อนุบาลก็จิ้มเกมในไอแพค ไอโฟนเล่นเป็น แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะฉลาดได้เพราะเครื่องมือไฮเทค
เด็กๆ ชอบเรียนรู้อะไรที่มันน่าตื่นตาตื่นใจ สีสันสวยงาม
แต่สุดท้ายเขาก็ยังชอบที่จะวิ่งเล่นกับเพื่อนๆ และอ่านหนังสือมากกว่าแหละคะ
ผู้ใหญ่ซะอีกที่บางทีปิดรับอะไรที่มันใหม่ๆ เพราะกลัวการเปลี่ยนแปลง
คนเราจะแก่ก็แก่ที่ตัว ไม่ได้แก่ที่สมองคะ
ถ้าคุณโก๋แก่ โบก็แก่ตามด้วยเหมือนกัน 55

อืมมมม
เดี๋ยวนี้ตามเด็กไม่ทันจริงๆด้วย
แต่ถึงอย่างนัน...ก็ยังชอบความคิด คำสอนของคนรุ่นเก่าๆเสมอเลยค่ะ