ขออภัยที่ส่วนตัวมาหลายเรื่อง

และเรื่องนี้ก็ส่วนตัวอีกเช่นกัน...

...

วันนี้วันครบรอบหนึ่งปีการจากไปของ นิล ครับ

แด่นิล...

คงไม่มีอะไรพิเศษ เหมือนวันปกติ

การจากกันคือเรื่องเศร้า

แต่เรื่องเศร้าก็เหมือนทุกอย่าง

ทั้งความสุข ความเศร้า ความสนุกสนาน ความอิจฉาริษยา
ต่างก็เข้ามาแล้วจากไปเหมือนกลุ่มเมฆหมอกที่จะจางหายยามแดดร้อน

ความเศร้าและคิดถึง จึงค่อยๆ เว้นช่วงห่างเราไปเรื่อยๆ เช่นกัน

ถึงจะไม่เศร้า ถึงจะไม่คิดถึง

แต่ก็ไม่ลืม...

นี่ล่ะมัง ความโง่ของมนุษย์...

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

การไม่ลืมนี่ละ ที่จะทำให้เขาอยู่อย่างมีค่าในความทรงจำของเราไปตลอด

#1 By @ on 2008-06-10 21:09

big smile big smile เพราะผูกพันน่ะสิคะbig smile

#2 By (^_^)/nana on 2008-06-10 21:10

ที่บ้านผมยังอยู่ดี

#3 By book on 2008-06-10 21:12

ยังมีชีวิตอยู่...

อย่างน้อยๆ ก็ในตัวเรา..

#4 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2008-06-10 22:18

เจ้าตัวแรกที่เคยเลี้ยงก็อายุแค่ปีกว่า ๆ ก่อนจากไปกะทันหัน
ตอนนี้ก็ผ่านมา 20 ปีแล้ว ผมยังไม่ลืมเลย

#5 By oatato on 2008-06-10 22:23

มาครบรอบนิลด้วยคนค่ะ

#6 By :: ipup :: on 2008-06-11 08:48

ขอไห้นิลมีความสุขในสวรรครืของหมาจ้า จากน้องเดี้ยงศักดิ์ ณ.1800

#7 By Duoartists in phuket on 2008-06-11 10:57

นิลในรูปหน้าตาน่ารักมากค่ะคุณโก๋

#8 By ยายแม่บ้าน on 2008-06-11 11:04

ไม่เศร้า ไม่คิดถึง แต่ไม่ลืม เป็นสิ่งที่มนุษย์ทำได้เท่านั้นค่ะbig smile

#9 By VAR on 2008-06-11 15:30


สงวนลิขสิทธิ์ Creative Commons:Attribution-Noncommercial 3.0 Unported