โก๋สิจ๊ะ ที่ท่านต้องการ

มีของอยู่ชิ้นหนึ่ง ที่แฟนผมให้มาตั้งแต่ช่วงที่เริ่มคบกันใหม่ๆ

เป็นของธรรมดาไม่มีราคาค่างวดอะไร
แต่เป็นของที่ทำขึ้นจากมือ ค่อยๆทำค่อยๆประดิษฐ์

และทุกครั้งที่ผมหยิบมันขึ้นมาดู และอ่านข้อความสั้นๆข้างในนั้น
ผมก็จะรู้สึกเหมือนจะระเบิดน้ำตาออกมาทุกที

เหมือนอยากจะวิ่งไปกอดแล้วบอกเธอว่า ผมรักคุณ ซ้ำๆอยู่อย่างนั้น

ถึงแม้ทุกวันนี้ ผมกับเธอจะยังคงมอบของขวัญวันเกิดให้กันทุกปีอยู่
แต่ก็ไม่เคยมีชิ้นไหนที่ทำให้ผมรู้สึกแบบนั้นได้อีก

จนถึงตอนนี้ ผมก็ยังเก็บมันเอาไว้ในลิ้นชักอย่างดี
และไม่ค่อยจะหยิบขึ้นมาดูบ่อย เพราะกลัวมันจะเสียหาย
และก็กลัวความรู้สึกตัวเองด้วย มันตื้นตันขึ้นมาที ทำอะไรไม่ถูกไปร่วมสิบนาที

.

วันนี้เอามาเขียนถึง เพราะไปค้นหาหูฟังจะเอามาฟังเพลง
แต่ดันไปเจอเจ้านี่เสียก่อน ว่าจะไม่หยิบมาดูแล้วเชียว แต่อดใจไม่ได้

ดูเสร็จก็มีอาการอย่างที่ว่า...

จะว่าโอเว่อร์ก็ได้ ก็มันเป็นแบบนั้น ผมก็เป็นของผมแบบนั้น

ก็อย่างที่ผมเคยบอก ของที่ทำด้วยมือทำจากใจ มันมีคุณค่าทางจิตใจมากมายจริงๆครับ...