อีกหน่อยเธอคงเข้าใจ...

posted on 26 Jan 2008 21:00 by kohsija  in Diary

หลังจากอ่านเรื่อง "ชีวิตรันทด ..เรื่องจริงผ่านคอมพ์" จบ...

สงครามนางฟ้า...

ถึงจะเชยไปเยอะ เพราะออกมากว่า 2 ปีแล้วเพิ่งจะได้อ่าน
แต่ก็พอเข้าใจว่าทำไมเรื่องนี้ถึงดัง และมีคนอ่านเยอะ

.

อ่านจบแล้วผมรู้สึกอย่างเขาว่าคือ

ชีวิตจริงคนเรา มันยิ่งกว่าละคร...

บางครั้งเราดูละคร ว่ามันเน่ามันเฟะแล้ว
ชีวิตคนจริงๆนอกตู้ทีวีอย่างเราๆนี่แหละ ที่เน่ายิ่งกว่า

ถ้าเราจะไปรับรู้ซักนิด บางทีเราอาจจะตกใจมากก็ได้ว่า
คนข้างบ้าน เพื่อนของเรา หรือญาติสนิทของเรา
ที่แท้มีอะไรบางอย่างที่เรานึกไม่ถึงว่าจะเป็นไปได้...

คนเราล้วนหันด้านที่ดีๆ เข้าหากัน
และเราก็มักจะหลอกตัวเองยอมรับรู้แต่เรื่องดีๆกันเสียด้วย...

ถ้าตั้งสติ แล้วมองตัวเองและคนรอบข้างอย่างไม่มีอคติ

บางครั้ง ผมก็เห็นนิสัยอันน่ารังเกียจบางอย่าง
ที่ผมจะรับไม่ได้เลยถ้ามันเกิดกับคนอื่นที่ไม่ใช่คนสนิท

และบางครั้งมันก็เกิดกับตัวเองด้วยซ้ำไป...

ไม่แปลกที่โลกนี้จะมีคนที่เกลียดตัวเองบ้าง

ใช่สิ... มนุษย์เรานี่บางครั้งก็น่ารังเกียจเสียจริงๆ...

.

สงสัยจะเป็นช่วงฮอร์โมนตกแปรปรวน
รู้สึกจะเจอแต่เรื่องเศร้าๆ กดดันๆ อย่างไรไม่ทราบ...

ผมเริ่มเห็นความไม่สนุก เริ่มเห็นความไร้สาระของโลกใบนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

.

แล้วตกลง สรุปแล้วผมอยากจะบอกอะไรล่ะเนี่ย...

ไม่รู้สิครับ ถ้าให้เปรียบเทียบ ก็คงเหมือนชื่อเพลงนี้...

ลองจับความรุ้สึกในอกหลังฟังเพลงจบ... ไม่เกี่ยวกับเรื่องรักๆใคร่ๆหรอกนะ...

นั่นล่ะครับ ที่ผมอยากบอก...

Tags: กดดัน, หดหู่, อีกหน่อยเธอคงเข้าใจ, เซ็ง, เบื่อ, โมหะ9 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

มันช้าอ่ะ แ่ต่เดาจากความทรงจำลางๆๆ คุณโก๋เล่นมิวสิคเป็นดู๋สัญญา cry แล้วแฟนคุณโก๋ก็เป็นนางเอกมิวสิค

คุณโก๋มีเหตุผลส่วนตัว แต่ไม่อยากให้แฟนรู้ เพราะมันจะกระทบกระเทือนใจ เลยเลือกวิธีที่ทำให้ตัวเองดูแย่ มั้ง

สรุปเดามั่ว confused smile คุณโก๋ไม่ได้เป็นอะไรทั้งสิ้น cry

#1 By ตุ้มเป๊ะ on 2008-01-26 21:24

อ่านจบแล้วเหมือนกันค่ะ....
เมื่อวันศุกร์ไม่เป็นอันทำงานทำการ (กันหลายแผนกอยู่ 55)

#2 By SnowShoe =^-^= on 2008-01-26 21:35

เคยอ่านผ่านๆแต่ไม่สนใจมาก กลายเป็นละครไปซะละ
มิน่าล่ะ ข้าพเจ้าถึงไม่ค่อยสุงสิงกับใครนักsad smile

#3 By saya chan on 2008-01-26 21:44

เชื่อค่ะว่าคนๆ นึง มักจะมีหลายๆ ด้านsurprised smile

#4 By p-i-e on 2008-01-27 00:53

เจออะไรที่รับไม่ได้บ่อย ๆ ก็เบื่อครับ
จากที่เคยสนุกก็กลายเป็นไม่สนุกแล้วน่ะ
ถ้าตัดมันทิ้งได้ก็จะดีครับ

#5 By dionysos.exe on 2008-01-27 01:01

เขา​มี​ส่วน​ ​เลวบ้าง​ ​ช่างหัว​เขา
จงเลือกเอา​ ​ส่วน​ที่ดี​ ​เขา​มี​อยู่
เป็น​ประ​โยชน์​ ​โลกบ้าง​ ​ยัง​น่าดู
ส่วน​ที่ชั่ว​ ​อย่า​ไปรู้​ ​ของ​เขา​เลย​
จะ​หาคน​ ​มีดี​ ​โดย​ส่วน​เดียว
อย่ามัวเที่ยว​ ​ค้น​หา​ ​สหายเอ๋ย
เหมือนเที่ยวหา​ ​หนวดเต่า​ ​ตายเปล่า​เลย
ฝึก​ให้​เคย​ ​มองแต่ดี​ ​มีคุณจริง​ ​ฯ

พระธรรมโฆษาจารย์

[ ​พุทธทาส​ ​ภิกฺขุ​ ]

#6 By shuu (58.64.101.45) on 2008-01-27 02:43

จำได้ว่าเคยอ่านเรื่องแอร์กี่ไปตอนสองตอนแล้วก็ไม่ได้อ่านต่อเพราะขี้เกียจ sad smile เรารู้สึกว่ามันเกินจริงน่ะ (อันนี้ก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่เดาว่ามันคงมีมูลอยู่บ้างแหละ แต่ที่เอามาเขียนนั้นใส่สีตีไข่หลายฟองให้มันเร้าใจขึ้นอีก...แล้วละครก็คงตอกเพิ่มลงไปอีกเป็นเล้าเลย)

คุณโก๋สูดลมหายใจลึ้กๆ ไปกินข้าวซะจ๊ะ (มันจะช่วยได้ม้ายยย)

#7 By vendetta on 2008-01-27 06:35

บทละคร ประพันธ์โดยคน คนเขียนเลือกเอาบทจากชีวิตจริงใส่เข้าไปในบทละคร แต่งเติมเสริมแต่งเพิ่มอรรถรสไปบ้าง แต่ก็ไม่ห่างไกลจากชีวิตจริง สังคมเป็นอย่างไร ก็ถ่ายทอดออกไปเช่นนั้น คนเราชอบทำเรื่องเน่าๆ ชอบดูเรื่องเน่าๆ คงสะใจกระมัง

โลกใบนี้ยังคงน่าภิรมย์ คนบนโลกต่างหากที่ช่วยกันทำลายความงดงาม ช่วยกันละเลง จนเละ

ไงก็อย่าเพิ่งหมดสนุกไปล่ะน้องโก๋ ดูกันต่อไป
สู้ๆ

#8 By จั่นเจา on 2008-01-27 12:35

อืม

#9 By นายฉิม on 2008-01-28 09:14


สงวนลิขสิทธิ์ Creative Commons:Attribution-Noncommercial 3.0 Unported