โก๋สิจ๊ะ ที่ท่านต้องการ

ยิ่งแก่ ผมก็ยิ่งเชื่อคำนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

สถานการณ์ สร้างวีรบุรุษ

.

ถ้าเป็นสาวๆ ก็ขอเทียบเคียงกับคำว่า hero ก็แล้วกัน

ผมเชื่อว่าคนทุกคนสามารถกลายเป็น hero ได้
ไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่งเสมอ และบางคนอาจจะเป็นได้ในหลายเรื่องด้วย

ผมประจักษ์ว่า ยิ่งเจอปัญหา คนเรายิ่งเก่ง...

แต่ต้องเจอแล้วสู้ เจอแล้วพยายามแก้นะครับ
ไม่ใช่เจอแล้วฝ่อ เจอแล้วหนี อย่างนี้ใช้ไม่ได้

ยิ่งคนเราเคยมีประสบการณ์การแก้ปัญหาหลายๆเรื่อง
ทีหลังเวลาเราเจอปัญหา เราก็จะสามารถใช้ประสบการณ์เก่าๆ
เอามาปะติดปะต่อกัน จนนำไปสู่แนวทางการแก้ปัญหาที่เร็ว และดีกว่าคนอื่นได้

นั่นคือสิ่งที่คนที่ประสบการณ์น้อยกว่าสู้ไม่ได้
เหมือนยิ่งฝึก ยิ่งเก่ง ทำนองนั้น....

.

ยกตัวอย่างตัวผมเอง...
ผมมักจะเจอปัญหา และแน่นอน ผมรั้นที่จะหาทางแก้ด้วยตัวเองก่อนเสมอ
เหมือนเป็นนิสัยไม่ดี ที่ดูเหมือนจะจองหอง ไม่เห็นหัวใคร

แต่นั่นก็ทำให้ผมได้เรียนรู้ความผิดพลาดต่างๆ
และนำไปสู่การแก้ปัญหาที่ดียิ่งขึ้นเรื่อยๆตลอดมา

ถ้าผมไม่ลอง ถ้าผมไม่สู้
ผมคงซ่อมท่อประปาไม่เป็น ผสมปูนฉาบก่ออิฐไม่ได้
ผมคงซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าง่ายๆ หรือเดินสายไฟ ต่อเบรกเกอร์ไม่ถูำก

จริงอยู่ที่คนมีเงิน เอาเงินไปจ้างคนเก่งมาทำได้
แต่ก็ไ่ม่ผิด และไม่เสียอะไรนักไม่ใช่หรือ ที่จะลองทำดูด้วยตัวเอง

เงินไม่อยู่กับเราไปตลอด
แต่วิชาความรู้ และทักษะ จะอยู่กับเราเสมอ

ไม่มีใครขโมยการขี่จักรยานเป็นของเราไปได้
ไม่มีใครทำให้เราลืมการทอดไข่เจียวได้

และการขี่จักรยาน จะพาเราไปสู่การขับเครื่องบินได้
การทอดไข่เจียว อาจจะเป็นพื้นฐานของพระกระโดดกำแพงก็ได้

.

แล้วใยเราต้องกลัวปัญหา ถ้าไ่ม่หนักหนาก็สู้มันไปเถอะ

ซักวัน เราอาจจะต้องนึกขอบคุณมันก็ได้

ที่ทำให้เรามีวันนี้...