โก๋สิจ๊ะ ที่ท่านต้องการ

อ้า... แดจังกึม จบแล้วก็มาเขียนได้ซะที...

วันนี้วันเสาร์ คุยกันเรื่องเบาๆ สบายรูหูกันดีกว่านะ...

เริ่มด้วยเรื่องทอดกฐิน...

ช่วงนี้เป็นช่วงที่วัดทั้งหลายจัดการทอดกฐิน
ซึ่งสมัยนี้ ทั้งพระ ทั้งอุบาสก อุบาสิกา ทั้งหลาย แยกกันไม่ออก แยกกันไม่เป็น
ว่าอะไรเรียกว่ากฐิน อะไรเรียกว่าผ้าป่า...

จัดกฐิน ก็จัดกันเหมือนผ้าป่า
พิมพ์ซอง รับบริจาค เก็บเงิน จัดงานวัด เหมือนกันเป๊ะๆ...

ความหมายของกฐินตาม พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
ได้ให้ความหมายไว้ดังนี้

http://84000.org/tipitaka/dic/v_seek.php?text=%A1%B0%D4%B9

ขอให้ลองอ่านกันดู...

สรุปง่ายๆ คือกฐิน คือพิธีที่จัดขึ้นจากพระสงฆ์ โดยพระสงฆ์ และเพื่อพระสงฆ์
เหมือนนิยามระบอบประชาธิปไตยไหมครับ...

คือหลังออกพรรษา เพื่อสร้างความสามัคคีแก่หมู่สงฆ์
จึงได้จัดให้มีการชุมนุม และให้หมู่สงฆ์เลือกว่าจะมอบผ้าครอง
ให้แก่พระสงฆ์รูปใดก็ได้ในหมู่สงฆ์นั้น ที่เห็นว่าขาดแคลนผ้า หรือเห็นว่าผ้านั้นเก่าชำรุดแล้ว

โดยจะร่วมกันตัด ย้อม เย็บ ทำผ้าไตร ให้แก่สงฆ์นั้น
เป็นไปโดยความสามัคคี และเอื้อเฟื้อ...

แต่วัดในเมืองปัจจุบัน ผ้าทั้งหลายก็หาง่าย จีวรก็ล้นวัด วางทิ้งวางขว้างเต็มศาลา
โอกาสที่พระในเมืองจะขาดผ้านุ่ง ผ้าใช้ ก็แทบจะไม่มี
พิธีจึงปรับเปลี่ยนเพี้ยนไปตามสมัย

จากที่การทำบุญร่วมกับอย่างอื่นเป็นของแถม เลยกลายเป็นถวายผ้าเป็นของแถมแทน
เน้นถวายปัจจัยและวัตถุสิ่งของไปเสีย โดยเฉพาะเงิน ที่เป็นปัจจัยสำคัญของวัดในเมือง...

ปีนี้บ้าพลัง ไปเป็นรองประฐานกองกฐินไปวัดนึง ออกกรอบเล็กน้อย...

แต่ก็เข้าใจครับ อยู่ในเมือง ให้เงินดีที่สุด... ค่าน้ำ ค่าไฟ ใช้ผ้าจีวรจ่ายไม่ได้...

By the way, วันนี้อ่านหนังสือพิมพ์ คมชัดลึก...

http://www.komchadluek.net/column/pra/2005/11/26/02.php

เห็นแล้วเซ็งจิตเล็กน้อย ถึงปานกลาง...

แหม... ทำไปได้... -_-"

รายละเอียดเชิญไปอ่านกันเอาเองนะครับ...
รู้แต่ว่าที่นี่ทำอะไรก็อลังการไปเสียหมด...
ดูแต่ภาพ รู้ไหมว่านั่น งานทอดกฐิน... -_-"

เมื่อไหร่จะยอมรับเสียทีว่าที่นี่เป็นมหายาน นิกายหนึ่ง...
ไม่ใช่เถรวาท อย่างที่พยายามจะให้คนทั่วไปเข้าใจ...

เพราะอะไรก็น่าจะรู้กันดี...
ดีไม่ดี มหายาน ยังไม่อยากรับเข้าพวกเลย...

แค่สารพัดนิกายในไทยก็น่าปวดหัวพอแล้ว อย่าเที่ยวเพิ่มนิกายตามใจเจ้าสำนักได้มั๊ยเนี่ย...
รู้ไหมว่ามันน่าปวดหัว...

ตัวอย่างในพระไตรปิฎกก็มีอยู่...
พระเทวทัตผู้ทำสังฆเภท... มีที่ไปแบบไหน... ทำไมไม่เอามาเป็นบทเรียน...

มีนิทานเรื่องหนึ่ง มดรุมกัดหนอน
พระอรหันต์ผู้หนึ่งผ่านไปเห็น จึงบอกว่าชาติก่อน มดเหล่านั้นคือลูกศิษย์ หนอนนั้นคืออาจารย์
เพราะโดนอาจารย์หลอกว่าจะพาไปสวรรค์ ไปนิพพาน
แต่สุดท้ายก็ไปไม่ได้ เวียนว่ายตายเกิดมาจองล้างจองผลาญกันนับชาติไม่ถ้วน
จนกว่าอาจารย์จะหมดกรรมที่ไปหลอกคนหมู่มากไว้...

ก็แค่เล่าให้ฟัง ไม่ได้ว่าใคร...

จบเรื่องหนักละ เผลอนอกเรื่องอีกละมาเรื่องเบาๆ จริงๆ ซักที...

จะบอกว่าเจ้าแบล็คยังสบายดี
ผ่านการฉีดยาคีโมเข็มที่สองไปได้อย่างเรียบร้อยทุกอย่าง
ขนไม่ร่วง ไม่มีอาการแทรกซ้อน
เลือดหยุดไหลซึม กินอาหารได้ปกติ และซ่าเหมือนเดิม...