โก๋สิจ๊ะ ที่ท่านต้องการ

เคยได้ยินคำถามนี้ไหมครับ...

เพลงไหนคือเพลงของคุณ...

เป็นคำถามที่มาจากทางตะวันตกน่ะครับ
เป็นกลุ่มชนที่ชอบการร้องรำทำเพลงเป็นชีวิตจิตใจ
และเขาก็จะมีเพลงโปรด เพลงร้องประจำ เพลงประจำครอบครัว
และยอดฮิตคือเพลงของสองเรา ใช้ร้องเวลาสวีทกับแฟน...

ถ้าจะให้ผมตอบ... ผมคงตอบว่าเพลงนี้ล่ะมังครับ ที่เรียกว่าเป็นเพลงของผม...

เป็นหนึ่งในหลายเพลงที่ผมแต่งเอาไว้เป็นคอลเลคชั่นส่วนตัว...
ฉบับที่เห็นเป็นฉบับลอกใหม่ เพราะต้นฉบับอันแรก เริ่มเปื่อยไปตามเวลา...

ฝัน

บางครั้ง ที่เราต้องเจอปัญหามากมาย เราอาจจะหลงลืม จุดมุ่งหมายที่อยู่ในใจ
แต่ทุกครั้ง ฉันจะมีเธอคอยอยู่ใกล้ๆ คอยเป็นกำลังใจ เมื่อยามที่ฉันนั้นหลงทาง

* อย่าไปกลัวกับการค้นหา อย่าไปกลัวกับการไขว่คว้า ฝันของเธอ

** สิ่งที่ฝัน แม้จะอยู่ไกลจากจุดนั้น ถึงไกลแค่ไหน ก็อย่าไหวหวั่น
เธอยังมีฉันร่วมทาง ตลอดไป ตราบใดที่ฝันยังเป็นของเรา

*** ไปให้ถึง ถึงยังจุดหมายที่เธอฝัน ถึงยังจุดนั้น ที่เธอฝันใฝ่
มันอาจจะดูเหมือนไกล เกินไขว่คว้า แต่อย่าท้อ จงสู้ต่อไป (จงสู้เพื่อ...)

---
4 ทุ่ม
จันทร์ 16 มิถุนายน 2540

ถึงเวลาเฉลยคำถามครับ...

ถูกต้องแล้วครับ เพลงนี้ผมแต่งเอง ทั้งเนื้อร้องและทำนอง
ร้องเอง ก็ถูกอีกครับ...

และเพลงนี้มีอายุนับจากวันแต่ง เป็นเวลา 8 ปี กับอีกนิดหน่อย...
อันนี้คุณ toey ทายได้ใกล้เคียงมากครับ...

เพลงนี้เกิดขึ้นจากความบังเอิญในการฮัมเพลงตอนกลางวัน
และนำไปสู่การเขียนเนื้อและใส่ทำนองในตอนกลางคืน...

ใช้เวลาแต่งน่าจะไม่เกิน 30 นาทีครับ
เพลงอื่นๆ ผมก็แต่งไม่เกิน 30 นาทีซักทีครับ
จริงๆ น่าจะให้เวลากับงานศิลปะให้มากกว่านี้ซักหน่อย...

เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมรักที่สุดก็ว่าได้...
เพราะหลังจากนั้น ผมก็แทบจะไม่ได้แต่งเพลงใดๆ ขึ้นมาอีก
เนื่องด้วยวงแตก หรือไม่มีเวลาก็เถอะ... ช่างมันเถอะครับ

เพลงที่คุณได้ยินใน entry โชว์ห่วยคือฉบับ pop-rock สมบูรณ์อันแรกครับ
อัดที่ Gecko Music ค่ายเพลงที่เคยอัดเสียงให้วง Imp ไงครับ จำกันได้ไหม...
โชคดีที่ได้รางวัลไปอัดฟรีเพลงนึง จากงานประกวดดนตรีชั้นมัธยม รุ่นเดียวกะลาบานูนครับ
ปีนี้เขาจัดกันครั้งที่ 10 แล้วครับ ไปนับอายุกันเอาเองนะครับ...
ถือเป็นประสบการณ์ที่มีค่าอันหนึ่งในชีวิตครับ....

นักดนตรีประกอบด้วย ผมร้องเอง, แจ็ค กับนิว เล่นกีตาร์, โย โชว์เบส และบาส มือกลอง ครับ
ต้องให้เครดิตเขาด้วย เพราะถ้าไม่มีพวกเขา เพลงนี้ก็เป็นได้แค่เพลงในกระดาษ...

ส่วนเพลงที่ผมเอามาแปะวันนี้ เป็นเพลงเดิมครับ
แต่มาใน version บ้านนิว ที่ผมก็ชอบเอามากๆ เช่นกัน...

โปรดสังเกตว่ามั่วสนิทครับ มั่วสุดๆ
เพราะทำรอบเดียว ไม่มีแก้ ไม่มีซ้อม...
ใส่กันสดๆ... ขออภัยถ้าไม่ถูกหูนะครับ...

อภินันทนาการดนตรีแบบ electronic โดยนิวครับ น้องในวงที่น่ารักนิสัยดี...
ป่านนี้เป็นไงบ้างนะนิวเอ๋ย ไม่ได้เจอกันเลยนะเนี่ย... ใครรู้จักนิว สะกิดบอกหน่อยนะครับ
นิวตาตี่ ชื่อจริงชื่อสรายุทธ น่ะ บอกว่าพี่โก๋คิดถึง...

ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจร่วมสนุกตอบคำถาม
ยินดีมาก ถ้าเพลงนี้ทำให้คุณมีความสุขในบางช่วงบางตอนของชีวิต
ไม่ยินดีมาก ถ้าใครคิดอุตริเอาไปก๊อป... (หลงตัวเองไปมั๊ง ใครจะเอา...)

นี่แหละครับ เพลงของผม...

ปล. หลังจากนี้ blog จะกลับสู่ยุคมืดเหมือนเดิมแล้วครับ... ไม่นอกเรื่องละ...